Zondag 25 oktober is om 13.00 uur deze bijzondere expositie geopend. Met muziek van New Kid on The Blokfluit! 

Tijdens deze expositie kunt u het werk zien van verschillende kunstenaars die hebben deelgenomen aan Landing Soon, het 'artist in residence' programma van Heden en Cemeti Art House in Yogyakarta, Java. Heden toont de resultaten van Ralph Kämena, Urs Pfannenmüller, Elizabeth de Vaal, Cilia Erens en Rosalie Monod de Froideville.

Gevels met reclame en kunststofelementen domineren de straten van Yogyakarta.  In enkele architectonische modellen toont Urs Pfannenmüller de voorkant, die macht en representatie uitstraalt; de achterkant is haveloos en veronachtzaamd. De modellen zijn geen letterlijke omzetting van bestaande gebouwen maar een essentie van zijn observaties. In een serie aquarellen van steeds dezelfde straat met een zwart-wit geblokte middenberm laat hij zien, hoe oude en nieuwe bebouwing naast elkaar staan en soms in elkaar grijpen.

Elizabeth de Vaal toont een schilderij met als lijst een deel van een huis, een Gebyog. Het boek Art Criticism bevat de belangrijkste westerse kunstwerken en wordt tientallen malen gekopieerd. Van een Mondriaan kun je uiteindelijk alleen nog maar wat lijnen en stippen zien. Dat beeld samen met het lezen van Helena Spanjaard's  Het ideaal van een moderne Indonesische schilderkunst en het zien van grote gebeeldhouwde lijsten bij een Indonesische schilder, hebben tot dit werk geleid. 

Soundspace Yogya, A Sounddiary en Nyepiwalk zijn de twee werken van geluidskunstenaar Cilia Erens. Voor Soundspace Yogya, a sounddiary liet zij zich inspireren door wat ze noemt de ‘earcatchers’ van Yogyakarta - de geluidsthema’s waar haar oren gedurende drie maanden aan bleven hangen buiten op straat. Voor Nyepiwalk (Stiltewandeling) liet ze zich leiden door een terugkerend thema in haar werk: collectieve stilte. Klik hier  voor meer informatie over dit werk.

Voor de serie Anomalies, vroeg Rosalie Monod de Froideville immigranten in Yogyakarta  een object te beschrijven dat hun land van herkomst vertegenwoordigt. Deze beschrijvingen legde ze voor aan lokale handwerklieden. Door hen geen verdere uitleg of schetsen te geven, werden zij gedwongen hun eigen interpretatie te geven bij het reproduceren van deze exotische objecten. Het werk ‘Inbetweenness (not green, not grey)’ is een installatie die bestaat uit een eiland van aarde en een boek. 

Op woensdag 24 februari is er om 19.30 uur een artist talk met Wiebe van der Hoeven bij Heden. Je kunt je daarvoor nog opgeven door een mailtje te sturen naar arthur@heden.nl

Zondag 7 februari is de nieuwe tentoonstelling In search of the postmiraculous van Wiebe van der Hoeven bij Heden geopend. 

Heden heeft zeer recent een piepklein kunstwerk van Wiebe van der Hoeven aangekocht uit zijn eindexamenpresentatie aan de kunstacademie van Den Haag. Het is een beeldje dat gemaakt is van haar en afgeknipte nagels van de kunstenaar zelf. Het is het kleinste kunstwerk uit de collectie van Heden. Het is een relikwie. Het eigenaardige van dit kunstwerk is dat het dus heel erg klein is, maar heel erg groot lijkt.

Bovendien heeft het beeldje ook nog eens de vorm van het soort monument dat je terug zou kunnen vinden op een plein in Boedapest of Peking, en dan zo groot dat je er onderdoor zou kunnen rijden. Van der Hoeven maakt dus monumenten. Hij schrikt niet terug van het grote gebaar. Theater is hem op het lijf geschreven. Opgevoed met de Bijbel zijn grote verhalen hem niet onbekend. Hij geeft zich duidelijk rekenschap van het feit dat er al heel veel hem is voorgegaan. Vele eeuwen (kunst-) geschiedenis zijn in zijn werk terug te vinden, maar dat doet hij zonder te citeren en dat is een kwaliteit. Dat maakt zijn werk op nog een andere manier groot.

Op zondag 21 maart om 13.00 uur is bij Heden de solotentoonstelling Boys Don’t Cry van Twan Janssen geopend.

Twan Janssen is een acteur die de kunstenaar Twan Janssen speelt. De werken die hij maakt zijn rekwisieten in het toneelstuk van zijn carrière. Janssen toont in deze tentoonstelling recent werk bestaande uit zakdoek- en strafwerkschilderijen. De titel van de tentoonstelling lijkt te verwijzen naar het verdringen en verwerken van verlies, alles gebracht binnen de kaders van de schilderkunst. Want dát is wat hij vooral is; een schilder.

Eén die de schilderkunst op onorthodoxe wijze benadert. De verf wordt niet zoals gewoonlijk met penselen op een doek geschilderd, maar wordt eerst in lange stroken gedroogd en daarna gevlochten op een doek. Of het wordt als lap met magneten aan het schildersdoek bevestigd. Zo wordt de logische twee-eenheid doek en drager uit elkaar gehaald en kunnen we het schilderij weer met een frisse blik bekijken.

Ter gelegenheid van de tentoonstelling verschijnt een publicatie van Twan Janssen, uitgegeven door Heden. Een aantal kunstwerken uit de tentoonstelling zal worden opgenomen in de collectie van Heden en zijn te huur. Speciaal voor de tentoonstelling zal de kunstenaar een serie zakdoekschilderijen maken die als editie wordt uitgegeven.

Ton Schuttelaar, Jeroen Bosch, Lizan Freijsen, Daan Samson, Julika Rudelius, Pilvi Takala en Hugo Schuitemaker

Met Toegepaste werkelijkheid brengt Heden een aantal kunstenaars bij elkaar voor wie de realiteit van alledag niet alleen een inspiratiebron is, maar schijnbaar ook meteen het werk zelf. Of die realiteit nu het eigen persoonlijk leven betreft, de wondere wereld van advertising en corporate business, of iets wat je op straat tegenkomt: de kunst in deze tentoonstelling lijkt sterk op een realiteit die je ook — en vooral — buiten de kunstwereld aantreft. Niet toegepaste kunst, maar de werkelijkheid toegepast.

Op woensdag 23 juni aanstaande geeft Koen Kleijn om 19.30 uur een lezing bij Heden n.a.v. de tentoonstelling Toegepaste werkelijkheid die momenteel bij Heden te zien is. Na de lezing zal Koen Kleijn in gesprek gaan met de kunstenaars Hugo Schuitemaker en Daan Samson.