Voetwassingen in Tiroler dracht

Om kunstenaars en aanverwanten te leren kennen, wast Elizabeth hun voeten. Om duidelijk te maken dat Elizabeth uit de Westerse Cultuur komt, draagt zij een Tiroler jurk terwijl zij de voetwassingen uitvoert.

De Indonesiërs vinden het hilarisch: staat voetwassen bij ons in het teken van religie, op Java maakt het onderdeel uit van de huwelijks- ceremonie. De man stapt met zijn rechtervoet op een ei waarna zijn vrouw knielt en de voet schoonmaakt.

Elizabeth wil door dit ritueel ook laten zien dat zij iets wil geven en niet wil nemen. Zij maakt foto's van de voet- zool die zij vervolgens gaat gebruiken in haar schilderijen. Het boek Symboliek van de voet van Cornelis Verhoeven diende ter inspiratie.

Behind Merapi

Hoewel de stad Yogyakarta twee miljoen inwoners telt, geeft het niet die indruk. Dit komt door het vele groen en de grotendeels lage en kleinschalige bebouwing. Het eerste werk dat Urs Pfannenmüller er maakte waren aquarellen en modellen waarin hij het typische van de gebouwen weergaf. Dit werk kwam enerzijds voort uit reflectie en anderzijds laat het een zoektocht zien naar het eigen idioom van de kunstenaar.

Het werk van Pfannenmüller heeft zich in de loop der jaren in verschillende richtingen ontwikkeld, van rommelig en chaotisch naar sober en helder. Gedurende de residency wilde Urs Pfannenmüller al deze facetten in zijn eindwerk laten zien.

Uiteindelijk schiep de kunstenaar een installatie bestaande uit een ideëel beeld van de vulkaan de Merapi (deze be- vindt zich in de omgeving van Yogya- karta). De voorkant van de vulkaan verbeeldde een metafoor van reinheid in een witte afgesloten vorm. De achterkant en omgeving lieten foto's en schetsen van de stad zien maar ook schilderijen en modellen van gebouwen. De titel luidde Behind Merapi wat refereert aan het feit dat men zich achter de berg kon verschuilen. De twee kijkgaten ín de berg zorgden voor een zichtverbinding op het werk van Sigit Bapak, de Indonesische kunstenaar die ook deelnam aan Landing Soon # 8.

Het spel van de herinnering

Tijdens haar verblijf in Yogyakarta ging Ellen Rodenberg regelmatig uit op zwerftocht, waarbij zij allerlei voor- werpen als aluminium eetbakjes, motoronderdelen en plastic speelgoed- figuren verzamelde. Van deze verken- ningstochten maakte zij bovendien een uitgebreide snapshot serie.

Tijdens de expositie bij Cemeti Art House werden de verzamelde beelden en objecten vermengd tot assemblages die kleine wereldjes met een eigen betekenis vormden. Herinneringen en referentiekaders zijn hierbij bewust met elkaar in verband gebracht.
Voor de tentoonstelling bij Heden in februari 2009 is Ellen Rodenberg van plan om het spel van de herinnering op de spits te drijven.

Het dynamische stadsleven van Yogyakarta

Maarten Schepers raakte tijdens zijn verblijf in Yogyakarta gefascineerd door het dynamische stadsleven. Overdag speelt zich dat af in de openbaarheid en onder de brandende zon. 's Avonds trekt de beslotenheid van de aardedonkere kampong de aandacht, spaarzaam verlicht door een enkel peertje. Maarten Schepers zette deze ervaring om in lichtbeelden van bamboe.

Daarnaast maakte hij foto's waarin licht, Indonesische cultuur- en gebruiksartikelen een rol speelden.
Bij de tentoonstelling in Heden zullen zowel foto's als sculpturen te zien zijn.

Belanda Sudah Dekat!

Wimo Ambala Bayang (Magelang, 1976) toont geënsceneerde foto's van o.a. securit-bewakers, bodybuilders en danseressen, gewapend met waterpistolen. Deze serie onder de titel Belanda Suda Dekat! (Hollanders zijn niet ver) houdt Indonesiërs een spiegel voor en zet hen aan om het heft in eigen hand te nemen. Al is het met waterpistolen.

Een verslag van hun tijd in Indonesië vindt u hier.

Tijdens zijn verblijf in Yogyakarta, realiseerde Ralph Kämena een project over de lokale bureaucratie. De presentatie in Yogyakarta bestond uit een video-installatie van geanimeerde foto's genaamd Pandora, waarin een camera door eindeloze archieven dwaalt. Een serie foto's, getiteld In transit liet zowel de structuur van de bureaucratie als de ambtenaar - veelal in vogelvluchtperspectief - zien.
Dit project is qua fotografische benadering een voortzetting van een beeldende ontwikkeling die Kämena in 2007 begon in het In code we trust project over Russische computer- programmeurs.

Krijn Christiaansen regisseert in zijn projecten gebruiken, handelingen en confrontaties in de publieke ruimte. Tijdens zijn 'artist in residence' project heeft hij de Indonesische mythische figuur 'Petruk', 'Ronald McDonald' laten ontmoeten. Daarnaast heeft hij verschillende gebruiken van de publieke ruimte onderzocht. Zo heeft hij gereageerd op de met imitatie- boomstam beklede plantenbakken die het straatbeeld van Yogyakarta vullen. In de tentoonstelling zijn objecten en analyses te zien die zijn ontstaan uit dit onderzoek, dat hij in november 2007 t/m 31 januari 2008 in Indonesië verrichtte.